Pawłowa

Pawłowa
Sołtys wsi: Anna Lachawiec
tel: 661 531 646

Pawłowa to mała wioska w gminie Adamówka, rozmieszczona na morenach czwartorzędowych okresu lodowcowego z szeregiem łagodnie pofałdowanych płaszczyzn morenowych. Moreny czołowe i boczne silnie rozmyte tworzą teren miejscami falisty, gdzieniegdzie spiętrzony wałami wzgórzami. Najwyżej położony teren w gminie Adamówka 254 m n.p.m. wzniesienie to nazywane jest Kamienną Górą z granicą wododziałów. Położenie geograficzne to Kotlina Sandomierska na Płaskowyżu Tarnogrodzkim zwanym w tym rejonie Garbem Tarnogrodzkim.

Pierwsze osadnictwo powstało tu na początku XVIII wieku, a nazwa jak głosi legenda pochodzi od imienia zarządcy tych ziem – Pawła. Ziemia i okoliczne lasy należały do włości Sieniawskich, później stały się własnością Czartoryskich.
W czasie I wojny światowej wieś Pawłowa nie poniosła większych strat – leżała z dala od linii frontu. W latach dwudziestych wieś liczyła około 600 mieszkańców, zamieszkiwana przez ludność polską, ruską i nieliczną żydowską. We wsi była okazała szkoła, leśniczówka wraz z zapleczem oraz tartak, młyn i sklep, których właścicielami byli Żydzi.
Okres drugiej wojny światowej a szczególnie działania powojenne (konflikt narodowościowy) zniszczyły wioskę do tego stopnia, że niektóre przysiółki przestały istnieć np. Krzywe liczące przed wojną ok. 40 gospodarstw. Dzisiaj rośnie tam las i tylko resztki sadów świadczą o śladach bytowania człowieka. Obecnie wieś liczy ok. 170 mieszkańców.
Miejscowość pięknie położona, otoczona lasami o bogatych i do tej pory niewykorzystanych walorach turystyczno – krajoznawczych, szczególnie o charakterze poznawczym. Decydują o tym bogate walory przyrodnicze, kulturowe jak i łatwość dostępu o każdej porze roku.

Piękne krajobrazy, bogata fauna i flora, czyste powietrze, lasy pełne grzybów i jagód, wiele gatunków roślin i zwierząt będących pod ochroną. Można tu spotkać czaplę siwą, czarnego bociana, sowę uszatą, kaczkę krzyżówkę oraz licznie reprezentowany rząd dzięciołów. W rzece Lubieni żyją raki a niektórych miejscach swoje żeremie budują bobry. Drzewa porośnięte mchami i porostami krzaczkowatymi są oznaką czystego powietrza. Wzdłuż rzeki wybudowano liczne stawy rybne. Ich brzegi porasta kosaciec żółty, knieć błotna i wiele innych znajdujących się pod całkowitą i częściową ochroną. Okoliczne zagajniki wiosną okrywają się zawilcami i barwinkiem pospolitym. Na torfowiskach rośnie rosiczka okrągłolistna. Faunę reprezentują tu duże ssaki: jelenie, sarny, łosie, dziki, lisy oraz rzadko spotykane borsuki i wilki.

Na szczególną uwagę zasługują tu liczne pamiątkowe krzyże przydrożne usytuowane na rozstajach dróg, kapliczka na stawach oraz bagienko „Karczma” jako użytek ekologiczny. Z bagienkiem tym związana jest legenda. Bardzo dawno temu w tym miejscu stała żydowska karczma, w której miejscowi gospodarze hucznie się bawili, nawet nie bacząc na Wielki Tydzień i Piątek Wielkiego Postu. Zostali oni za to srodze ukarani, zapadając się razem z karczmą pod ziemię. Pawłowa to miejsce piękne i magiczne, doskonałe do wypoczynku oraz uprawiania turystyki pieszej, rowerowej i konnej.